اپیدمیولوژی تریشین
|
جدول (1): گزارشات آلودگي به تريشين در ايران
| |||||
|
رديف |
سال تحقيق (هجري شمسي) |
نام محقق |
ميزبان |
منطقه جغرافيايي |
توضيحات |
|
1 |
1345 |
محمود معين4 |
انسان |
دشت گرگان |
تشخيص با تست بنتونيت فلوكولاسيون با عيار 20/1 مثبت و فلورسنت آنتيبادي با عيار 10/1 مثبت |
|
2 |
1346 |
افشار و جعفرزاده5 |
گراز وحشي |
مازندران و گيلان |
از بين 4950 لاشه گراز وحشي، در ماهيچه 2 لاشه لارو T.spiralisديده شد |
|
3 |
1352 |
موبدي، ارفع، مددي، موفق6 |
گراز وحشي(Sus scrofa)، خرس قهوهاي(Ursus arctos)، شغال طلايي (Canis aureus)و گربه جنگلي(Felis chaus) |
نواحي درياي خزر |
گراز وحشي 5 مورد از 21143 (0.02%)، خرس قهوهاي 1 مورد از 16(6.25%)، شغال طلايي38 مورد از 63(60.31%) و گربه جنگلي2 مورد از 3(66.6%) |
|
4 |
1352 |
صديقيان، ارفع، موفق12 |
سگ ولگرد، شغال، روباه قرمز (Vulpes vulpes)، كفتار (Hyaena hyaena) و جونده (Meriones persicus) |
اصفهان |
سگ ولگرد 2 مورد از 10 (20%)، شغال10 تا از 18 (55.5%)، روباه قرمز 2 مورد از 18 (11.1%)، كفتار1 مورد از 1( 100%) و جونده 1 مورد از 122 ( 0.81%) |
|
5 |
1356 |
حميدي، موبدي14 |
روباه، سگ ولگرد و شغال طلايي |
بندرعباس |
روباه 4 مورد از 17 (23%)، سگ ولگرد 3 مورد از 12 (25%) و شغال طلايي 3 مورد از 3 (100%) |
|
6 |
1358 |
حميدي7 |
شغال طلايي، روباه قرمز و سگ |
شمالشرقايران |
شغال طلايي105 مورد از 125 مورد (84%)، روباه قرمز 3 مورد از 10 (30%) و سگ9 تا از 100 (9%) |
|
7 |
1362 |
B.Shaikenov & S.N. Boev8 |
شغال طلايي |
نزديك ساري و خوزستان |
تشخيص گونههاي ارسالي از ايران به روش توليد مثل متقاطع. نمونههاي شمال ارسالي توسط دكتر ارفع T.nelsoni و در جنوب T.spiralis و نمونههاي دكتر مسعود از شمال و جنوب T.nelsoni بوده است |
|
8 |
1366 |
مسعود، مهدوي9 |
شغال طلايي |
شمال و جنوب |
تشخيص گونه شمال T.spiralis و جنوب T.nelsoni با روش بيولوژيكي و حساسيت حيوانات آزمايشگاهي به انگل |
|
9 |
1371 |
دليمي، موبدي10 |
شغال |
مازندران و گيلان |
از 100 تا 8 مورد(8%) آلوده بودند |
|
10 |
1379 |
مولوي، مسعود، ركني15 |
ميمون پوزهدراز (سمور) Herpestes auropuntatus |
خوزستان |
30% (3 از 10) از سمورها در ماهيچه لارو تريشين داشتند كه با روش بيولوژيك و خوراندن به رت و موش سفيد (spiralis/nelson) تشخيص داده شدند |
|
11 |
1382 |
يوسفي، پستهچيان، عبدي13 |
سگ ولگرد |
اصفهان |
از 75 مورد 1 (1.3%) |
|
12 |
1386 |
كيا، معمار، ذهبيون، سودبخش، كردبچه 17 |
انسان |
تهران |
بيماران ساكن تهران بودند اما آلودگي با مصرف گوشت شكار گراز وحشي ارسالي از جنگل جواهردشت سياهكل استان گيلان ايجاد شده بود. بيماري به روش سرولوژي اليزا (IBL-Germany) و يافتههاي آزمايشگاهي تعيين مقادير آنزيمهاي CPK و LDH تشخيص داده شد |
|
13 |
1386 |
مولوي، موبدي 16 |
پلنگ Pantera parades |
گرمي (اردبيل) |
آلودگي به انگلهاي متنوعي از جمله تريشين در اين پلنگ گزارش شد |
|
14 |
1387 |
كيا، ميرهندي، شربتخوري، ذهبيون، معمار11 |
گراز |
گيلان |
تشخيص گونه انگلي به روش مولكولي PCR و تعيين توالي ژنDNA ريبوزومي (5S) با برنامه Blast نشانگر گونه T.murrelli |
References:
1. Gajadhar, A.A., Gamble, H.R., 2000. Historical perspectives and current global challenges of Trichinella and trichinellosis. Vet. Parasitol.93, 183-189.
2. Taxonomy browser, Available from: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/Taxonomy/Browser/wwwtax.cgi
3. Pozio, E., 2007. World distribution of Trichinella spp. Infections in animals and humans. Vet. Parasitol. 149, 3-21.
4. Moin, M., 1966. The first report of human trichinosis in Iran. J Med Tehran Univ Med School. 5, 259-67.
5. Afshar, A., Jahfarzadeh, Z., 1967. Trichinosis in Iran. Ann. Trop. Med. Parasitol., 61: 349- 351.
6. Mobedi, I., Arfaa, F., Madadi, H., Movafagh, K., 1973. Sylvatic focus of trichiniasis in the Caspian Region, North Iran. Am. J. Trop. Med. Hyg. 22 (6): 720-22.
7. Hamidi, A.N., 1979. Trichiniasis among the animals in North Easter Iran. Bulletin de la societe de pathologie Exotique. 254-57.
8. Shaikenov, B.S., Boev, S.N., 1983. Distribution of Trichinella species in the old world. Wiad. Parazytol. 29: 595-608
9. Massoud, J., Mahdavi, M. 1987. Characterization of northern and southern isolates of Trichinella in Iran. Iranian. J. Publ. Hlth, 16: 1-4.
10. Dalimi, A., Mobedi, I. 1992. Helminth parasites of carnivores in northern Iran. Annals of Tropical Medicine ana Parasitology, vol 86, Issue 4, 395-7.
11. كيا- عشرتبيگم، ميرهندي- سيد حسين، شربت خوري- ميترا، ذهبيون- فرزانه، معمار- احمد رضا (1387). كاربرد روشهاي مولكولي در شناسايي يك گونه Trichinella جدا شده از گراز در استان گيلان و مسبب ابتلاي گروهي به تريشينوزيس انساني. ششمين همايش سراسري و اولين كنگره منطقهاي انگلشناسي و بيماريهاي انگلي، كرج موسسه تحقيقات و سرمسازي رازي7 تا 9 خرداد.صفحه 96.
12. Sadighian, A., Arfaa, F., Movafagh, K. 1973. Trichinella spiralis in carnivores and rodents in Isfahan, Iran. Journal of Parasitology, 59(6):989.
13. يوسفي- حسينعلي، پسته چيان- نادر، عبدي- جهانگير(1382). بررسي آلودگي سگهاي ولگرد منطقه اصفهان به Trichinella spiralis. چهارمين همايش سراسري انگلشناسي و بيماريهاي انگلي ايران، مشهد 21 تا 24 مهر، صفحه 80.
14. Hamidi, A.N., Mobedi, I. Sylvatic focus of Trichiniasis in Bandar abbas area South of Iran. 1977. Iranian J.publ. Hlth, 6 (1):30-32.
15. Mowlavi, GH., Massoud, J., Rokni, MB. 2000. Herpestes auropunctatus as a new reservoir host of Trichinella spiralis in Iran. Iranian J.publ. Hlth. 29(1-4): 67- 70.
16. گفتگوي حضوري.
17. كيا- عشرتبيگم، معمار- احمدرضا، ذهبيون- فرزانه، سودبخش- عبدالرضا، كردبچه- پريوش. 1386. گزارش آلودگي گروهي به تريشينوزيس (Trichinellosis) به دنبال مصرف گوشت گراز مبتلا به تريشين. شانزدهمين كنگره بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران. 24- 28 آذر، صفحه 137.
انگل شناسي