آبشار كمپلمان در مورد پروماستيگوت‌هاي متاسيكليك آلوده كننده فعال مي شود، اما منجر به تخريب انگل نمي‌گردد و علت آن ممانعت از دسترسي مجموعة حمله به غشا (MAC) به انگل، توسط مولكول‌هاي طويل و پيچيده  ليپوفسفوگليكان (LPG) موجود در سطح پروماستيگوت‌ها مي‌باشد. مولكول‌هاي مذكور در سطح پروماستيگوت هاي اوليه (در حال تكثير) نيز وجود دارند اما به علت اندازة كوتاهشان قادر به جلوگيري از دسترسي MAC به غشا نمي‌باشند، لذا انگل‌ها تجزيه و تخريب مي گردند.

آماستيگوت‌هاي ليشمانيا ماژور نسبت به سيستم كمپلكان حساس هستند.

انگل‌ها با استفاده از گيرنده‌هاي كمپلمان از فعال شدن پديده انفجار تنفسي و آزاد شدن متابوليت‌هاي سمي اكسيژن (كه معمولاً با فاگوسيتوز همراه هستند) جلوگيري كرده؛ كينازهاي داخل سلولي و فسفاتازها را تغيير مي‌دهند و روي فاكتورهاي رونويسي و بيان ژن تاثير مي گذارند................................................